vv
In 2016 bestaat de Bijstandsbond 40 jaar
In 2016 vieren we dat.
Lees meer........

 
 
 
Da Costakade 162. 1053 XD Amsterdam. 020-6898806. info@bijstandsbond.org
 

Analyse van de internationale sociale bewegingen in 2000

 

Sinds het ontstaan van de Euromarsen zijn er vele initiatieven geweest, die niet alleen betrekking hadden op de situatie in Europa, maar die tegen de negatieve gevolgen van de globalisering waren gericht. Op zich sluit deze internationalisering aan bij wat de Euromarsen altijd al gewild hebben: een wereldmars van de uitgeslotenen en wereldwijd verzet tegen verarming en uitbuiting.

Op zich is de ontwikkeling van vele nieuwe initiatieven dan ook toe te juichen. Te denken valt aan de acties tegen de schulden van de derde wereld, Attac, de vrouwenmars, en acties van groepen als 'Reclaim the streets' . Toch bleek vorig jaar tijdens de acties in Keulen al, dat we dan ook een probleem met de actie agenda hebben. Toen zijn er immers door verschillende groepen in twee weken tijd twee grote demonstraties gehouden en waren er twee tegentoppen. Ook dit jaar weer zijn er vele acties. In Nice zal het ook weer een probleem worden. De vakbonden gaan mobiliseren, maar ook Attac, Civil Forum, en allemaal gaan ze met specifieke eisen naar Nice om te vechten tegen de globalisering. Daarachter ligt een dieper liggende discussie over acties/activiteiten met twee verschillende culturen, karakters en naturen.

Verschillende acties

De Campagnes van allianties die strijden voor kwijtschelding van schulden van de derde wereld. Die strijden tegen de aanpassingsprogramma's van het IMF, die protesteren tegen de manier waarop de WTO markten wil openen, of de strijd voor de tax Tobin en tegen de fiscale paradijzen. Daarnaast is er de alliantie van de sociale sector. Het succes van Seattle was gelegen in het feit, dat de jeugd gemobiliseerd kon worden, maar ook dat de Amerikaanse vakbonden erbij betrokken waren en die link was een enorm succes. Datzelfde gebeurt nu in Frankrijk met de boerenorganisaties. In latijns Amerika was dat al eerder gebeurd. Zelfs als we ervan uitgaan dat het netwerk van de ENU (European Network of the Unemployed) en de marsen invloed hebben, is de vraag, in welke dynamiek zitten we, werklozen, boeren, andere uitgeslotenen, vrouwen etc. Het vakbondswerk voor deze groepen aan de onderkant is vaak niet ontwikkeld, de krachten die achter deze groepen staan, zijn vaak de radicale vakbondsvleugels, behalve misschien in Frankrijk, waar de vakbondssteun iets uitgebreider is. Practisch gesproken moeten we onze netwerken uitbreiden en contact zoeken met andere netwerken.

Twee punten

Daarvoor zijn er dit jaar twee belangrijke punten: Debatten tussen netwerken in Geneve. Daar zal de Uno-bijeenkomst Kopenhagen vijf plus worden gehouden, waar de sociale thema' s aan de orde komen. Er zal een tegentop zijn, waar al de verschillende sociale bewegingen aan zullen deelnemen. Deze tegentop zal op 22 en 23 juni worden gehouden. Eind september is in Praag een bijeenkomst van het IMF. We moeten ons afvragen, nemen we aan deze twee activiteiten deel, hoe moeten we over deze onderwerpen debatten voeren in onze nationale netwerken, en er is een taak voor het internationaal secretariaat: teksten over Geneve en Praag verspreiden en voor de internationale bijeenkomsten een korte tekst over wat wij als netwerk van de Euromarsen doen. In Nice kunnen we dan weer met deze netwerken van sociale bewegingen verder praten.

Bijdrage Oostenrijker.

Er is een verband tussen de eisen, die door de verschillende bewegingen gesteld worden, want de discussie over het sociale minimum is verbonden bijvoorbeeld met de belastinghervormingen zoals die door Attac worden voorgestaan. In Geneve zal het onderling verband van de eisen van de verschillende bewegingen aan de orde komen. Daarom is die bijeenkomst belangrijk en is er een gemeenschappelijke achtergrond. Wat Praag betreft, dit biedt een kans voor nieuwe samenwerkingsverbanden met Oost-Europa. Er zijn in die landen wel een aantal NGO's die open staan voor West-Europa. Maar de mensen voelen zich in die landen verlaten door de West-Europese sociale bewegingen. Er is in Praag een mogelijkheid voor de Euromarsen om contacten te leggen met de groeiende burgerechtenbewegingen (geen sociale bewegingen) om het netwerk te versterken en de eisen van de Euromarsen gemeenschappelijk te maken. Wat Nice en Parijs in december betreft wat hier gebeurt zal een logisch vervolg moeten zijn op Praag en Geneve. Dus er zijn dit jaar drie etappes. Naar deze bijeenkomsten gaan en ons netwerk versterken zal ons sterker maken voor de toekomst.

pragmatische benadering

Michel Rousseau heeft een wat pragmatischer visie. Natuurlijk moet er een soort conversie zijn tegen de globalisering of de negatieve gevolgen ervan, maar we zijn niet erg sterk en we hebben geen financiele middelen. Wij zijn het eens met de andere bewegingen; maar wij kunnen niet al te veel doen, want we zijn nog niet sterk georganiseerd in Europa. We zouden al een hele stap vooruit zetten als we erin slagen, een Europees coordinatiepunt in te richten, waarbij in ieder land iemand verantwoordelijk is, en waarbij een werkelijk Europees team zou worden gevormd. We moeten een soort Europees secretariaat opbouwen en daarmee een team dat de issues van de globalisering volgt. Geantwoord wordt, dat met name in Duitsland en Frankrijk de banden met de vakbeweging sterker worden, er zijn hier enkele belangrijke vakbondsvertegenwoordigers uit Duitsland en de coordinierungsstelle in Bielefeld doet goede dingen. Dit biedt nieuwe openingen.

conflicten

Christophe Aguiton stelt nog een ander vraagstuk aan de orde. Er is weliswaar een soort convergentie van de sociale bewegingen over de globalisering, waarbij verschillende groepen verschillende gevolgen bestrijden, maar er zijn ook conflicten tussen de meer radicale groepen en anderen. Voor Nice moeten we hier een oplossing voor vinden. Het drama in drie bedrijven (Geneve, Praag en Nice) kan een drama zijn voor het kapitalisme, maar ook voor ons. Het is dus in ieder geval belangrijk dat we erbij zijn. We hebben voor de verschillende issues mensen nodig op lokaal en regionaal of nationaal niveau, die erbij betrokken moeten worden en die alles democratisch samenvoegen, het gaat niet alleen om de marsen. Angela Klein brengt naar voren, dat een sterke link tussen de globalisering en de Europese acties ook de kwestie van de migratie is. In de toekomst zullen op onze nationale arbeidsmarkten veel mensen uit Oost-Europa komen. En we hebben geen links met de bewegingen van migranten die daar vandaan komen. We hadden voor de acties in Keulen samenwerking met asylzoekers maar nu zijn die links er niet. De beweging van migranten wil een Europese demonstratie in Marseille organiseren. We moeten de migrantenkwestie integreren en we moeten hun eisen in onze eisen over Europa opnemen. Christophe gaat nog in op de opmerkingen van Michel: het is een politieke kwestie. Er moet een nieuwe interactie komen tussen lokaal, nationaal, europees en wereldniveau. Dit betekent niet, dat we onze specifieke eisen moeten laten vallen, maar wel dat we het inpassen in de globaliseringsdiscussie. De ontwikkelingen in de globalisering en het verzet ertegen doen een nieuwe situatie ontstaan in de verhouding tussen de werklozen, migranten en vakbonden.

Europese vakbonden

De Europese vakbonden zijn nog erg achter waar het gaat om interventies in de globalisering, zoals de discussie over de schuldenlast van de derde wereld. In Engeland was er een succesvolle campagne over dat schuldenprobleem, maar er namen geen vakbonden aan deel. In Frankrijk gebeurt dat wel. Maar in alle andere landen lopen de vakbonden achter de feiten aan. Een uitzondering is ook Amerika, waar de vakbonden wel in de globaliseringsdiscussie- en acties zijn betrokken. We moeten een capaciteit ontwikkelen voor het omvormen van de vakbonden in dit opzicht. We moeten wel contacten leggen. Drie punten in dit opzicht: Wat zijn onze contacten met de derde wereld. We hebben contacten met werklozen in Marokko. In Amerika is een grote mars voor de armen gehouden en ook daarmee hebben we links. In Brazilie organiseert de boerenorganisatie nu ook de werklozen. Wij moeten niet de pretentie hebben, dat we de mondiale werklozenbeweging willen coordineren, maar de vraag doet zich wel voor, hoe werken we samen en hoe richten we ons als Euromarsen tot de andere bewegingen die een sociale strijd voeren en wat is onze positie ten opzichte van de vele onderwerpen die zij aan de orde stellen.

 

 
 

.